Get Adobe Flash player

Enorme fan van spellingscontrole!

(Vanwege drukte geen tijd gehad om een blog voor mijn eigen website te schrijven.
Dit stukje heb ik onlangs geschreven als gastblog voor Tekstbureau Tekstalig.)

tekstalig

Bevlogen couturiers letten onbewust op kleding. Als zij op een terrasje van een drankje genieten, dan kun je de klok erop gelijkzetten dat ze behalve aapjes kijken ook (onbewust) hun blik kritisch werpen op de kledij en de combinaties waar de op straat struinende ‘aapjes’ in getooid zijn.
Een gedreven reclamemaker bekijkt tijdens een avondje voor de buis en beluistert gedurende een autorit ongetwijfeld commercials op een kieskeurige manier. Een fanatieke schoonheidsspecialiste let tijdens een gesprek niet alleen op de gespreksstof, maar heeft ook een radar voor de oneffenheden in iemands gezicht.

Als je vak je passie is, bekijk je aan vakgebied gerelateerde zaken altijd met argusogen. Dit geldt eveneens voor tekstschrijvers. Hoe vaak verbeteren taalliefhebbers (tot ergernissen aan toe) gesprekspartners die onterecht het woord ‘hun’ gebruiken en geven ze op de automatische piloot onverschrokken commentaar als de zin: ‘Ik ben beter als jou’ hen ter ore komt.
En die liefde voor het vak gaat verder. Zo kan ik het bijvoorbeeld niet laten om ongezouten mijn kritiek te geven als ik tekstuele fouten in ondertitelingen bespeur en uit ik mijn ergernis wanneer er bijvoorbeeld een brief van een dienstverlener op de deurmat valt met een foutje in de tekst. Ook al is deze niet doorspekt met fouten: ik let er altijd op en traceer ze.

Passierobot
Je screent als tekstschrijver altijd teksten op twee manieren: begrijpend lezen én corrigeren. Dat is een ingebouwde ‘passierobot’ waarvan de batterijen nooit leegraken.
Maar je let ook op een andere manier op teksten. Zo belandde ik laatst toevalligerwijs op een website van een uitgever. Schrijvers kunnen hun manuscript opsturen en kiezen uit twee opties. De ene keuze is om de kopij te mailen en door een redacteur van de uitgeverij na te laten kijken. De tweede optie is (terecht) goedkoper: ‘Je stuurt je manuscript op en wij corrigeren de tekst aan de hand van Windows spellingscontrole.’

Ouch! Een dolksteek in mijn hart. Stel je voor: je bent weken, maanden of zelfs jaren bevlogen bezig met het schrijven van een manuscript. Uiteindelijk wordt jouw boek uitgegeven. Je bent enorm trots. Die roes is zo voorbij want commentaar krijg je geheid. Je wordt toch afgerekend op de tekstuele onjuistheden, ook al is de inhoud rakend, prachtig of informatief geweldig.

Spellingscontrole
Zonde, zonde, zonde. Lieve mensen, de spellingscontrole is niet foutloos! Hoewel men dat eigenlijk wel weet, wordt de spellingscontrole dagelijks door miljoenen mensen gebruikt als leidende hulp voor goede, correcte teksten. En natuurlijk zijn redacteuren/tekstschrijvers ook mensen en kunnen zaken over het hoofd zien. Eens! Maar ik pleit ervoor dat een goede tekstschrijver/corrector minder fouten in een tekst laat staan dan de spellingscontrole.

Sterker nog: bij het lezen van de website van de Nederlandse Windows Vista Helpdesk, springen er op de pagina over spellingscontrole voor Windows Live Mail al meerdere lelijke fouten in mijn ogen: de ene keer staat er ‘spelling controle’, een paar alinea’s later ‘spellingscontrole’ (laatstgenoemde is overigens correct gespeld) en even later ‘spellingcontrole’ (dit woord is ook juist maar nu spreek je van inconsequent woordgebruik). Ook zie ik eerst ‘outlook’ staan en prompt erna het correct geschreven woord ‘Outlook’.
Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik de spellingscontrole/spellingcontrole ook gebruik. Jazeker. En daar schaam ik me niet voor. Laatst las ik een discussie op LinkedIn en zag dat meerdere redacteuren en tekstschrijvers dit doen. De meeste van hen gebruiken deze check puur om bijvoorbeeld typefouten als dubbele spaties op te sporen. Daar is de controle een ideale gadget voor. Absoluut.

Fan!
Waarom kraak ik deze tekstcheck dan zo af? Eigenlijk ben ik immers een enorme fan! De spellingscontrole moet absoluut blijven! En niet alleen om typefoutjes als dubbele spaties op te sporen. Wanneer de spellingscontrole immers helemaal foutloos zou zijn, zouden mijn collega’s en ik veel minder opdrachten krijgen. De tak tekstcorrectie is dan einde oefening voor ons. We kunnen in dat geval gelukkig onze boterham nog verdienen met mondelinge taalcursussen en het (her)schrijven van teksten. En we zullen tot in den treure mensen corrigeren die roepen: ‘Ik ben beter als jou’. Die passie zal gelukkig nooit en te nimmer verloren gaan, die ingebouwde passierobot blijft! Forever and ever!


® 2010-2019 Sabine Broks Teksten
Alle rechten voorbehouden